Raam 21

De raamcyclus van Karl-Martin Hartmann wordt afgesloten in de sacramentskapel in het noordelijke koor van de kerk. Deze kapel dient als een plaats van rust bij God en herbergt de laatste twee ramen.

Het eenentwintigste raam in de cyclus dateert uit 2008. De achtergrond bestaat uit ruiten in geelbruine tinten. Soortgelijke ruitpatronen hebben we al in andere ramen van de cyclus gezien. Daarboven loopt een lichtblauwe band van onder naar boven in het maaswerk van het raam. Met de gele stippen erop doet het denken aan het raam ervoor, het derde raam van het avondtriptiek.

Ook de grote donkerblauwe kruisen vormen een verband met het voorgaande raam, omdat ze doen denken aan het ankerkruis in het maaswerk daarvan.

De 36 cirkels, die we al eens in het 7e raam van de cyclus zijn tegengekomen, doen weer denken aan de joodse legende van de verborgen aanwezigheid van de 36 rechtvaardigen, die de wereld bijeenhouden door hun inzet: Niemand weet waar ze zijn en ze weten niets van elkaar, maar ze beïnvloeden de wereld met goddelijke kracht. Sommigen stralen zichtbaar, anderen staan in de schaduw. Omwille van hen laat God de wereld ondanks haar zondigheid niet in chaos eindigen.