Altaar 2

uit 1535 | Drie-eenheidsaltaar
“Kalkars mooie apostel”

De Drie-eenheid, ook wel Triniteit genoemd, is een fundamenteel onderdeel van de katholieke leer over God als wezen in drie personen: God de Vader, God de Zoon en de Heilige Geest. In dit altaar komt de drie-eenheid van God op verschillende plaatsen tot uiting, bijvoorbeeld in de afbeelding van de doop van Jezus in het bovenste midden van het altaar en in de schilderingen op de binnenvleugels.

In de uitgehouwen scène boven de drie grote centrale figuren in het midden is de naakte Jezus te zien bij zijn doop door Johannes. Een engel houdt zijn gewaad vast, andere muziek makende engelen vullen de scène aan. God de Vader kijkt van bovenaf toe, in de punt erboven verwijst het wapen naar de schenker Wolter van Riswick.

De centrale figuur van het altaar is niet alleen vanwege haar grootte en positie de heilige Maria Magdalena, die onder deze doopscène staat. In haar rechterhand houdt ze een zalfpotje vast. In navolging van de renaissance-invloed wordt ze afgebeeld als een aantrekkelijke, welgestelde burgerlijke vrouw uit Kalkar. Ze wordt links en rechts geflankeerd door de apostelen Petrus en Paulus, die gekleed zijn in wapperende gewaden die doen denken aan Romeinse toga’s.

In de predella zijn drie kleine relikwieëntuinen te zien, afgesloten met glas, met hekken, planten en bloeiende bloemen. Op de omwikkelde relikwieën staan de namen van de heiligen vermeld. In de linkertuin verschijnt Christus aan Maria Magdalena, in de middelste staat de Moeder Gods Maria omgeven door een aureool, in de rechter Sint-Agnes met een lam.

De vleugels zijn rond 1650 speciaal voor dit altaar gemaakt. De motieven aan de binnenkant zijn gebaseerd op het thema van de Drie-eenheid, aan de buitenkant zijn medaillons met het kindje Jezus en de moeder Gods afgebeeld.

Het Drie-eenheidsaltaar is het eerste altaar in St. Nicolai dat in de geest van de nieuwe renaissance is gemaakt. Dat blijkt niet alleen uit de figuren en ornamenten, maar ook uit de totale opbouw van het altaar, dat afwijkt van de gebruikelijke patronen uit de late gotiek en veel gedetailleerder en speelser oogt.